Ethereum-medeoprichter Vitalik Buterin waarschuwt dat gedecentraliseerde stablecoins nog steeds diepgaande tekortkomingen vertonen

Ethereum-medeoprichter Vitalik Buterin stelt dat de crypto-industrie nog niet enkele van de meest fundamentele ontwerpvragen achter echt gedecentraliseerde stablecoins heeft opgelost, en betoogt dat veel bestaande systemen vertrouwen op kwetsbare aannames die na verloop van tijd kunnen instorten.

In een bericht gepubliceerd op X op zondag, schetste Buterin wat hij omschreef als drie kernuitdagingen die nog niet zijn opgelost. In plaats van een specifiek project te promoten of een nieuwe stablecoin voor te stellen, stelde hij de post op als een kritiek op hoe gedecentraliseerde stablecoins momenteel zijn ontworpen en waarom die ontwerpen op de lange termijn mogelijk niet standhouden.

Op het meest fundamentele niveau zijn stablecoins cryptocurrencies die zijn ontworpen om een stabiele waarde te behouden, meestal door gekoppeld te zijn aan de Amerikaanse dollar. Hoewel sommige stablecoins worden uitgegeven door gecentraliseerde bedrijven die dollars of dollar-equivalente activa aanhouden, streven gedecentraliseerde stablecoins naar stabiliteit door middel van code, onderpand en marktprikkels, in plaats van te vertrouwen op één enkele uitgever.

Buterins eerste zorg was dat de meeste gedecentraliseerde stablecoins nog steeds afhankelijk zijn van de Amerikaanse dollar als referentiepunt. Hoewel hij erkende dat het volgen van de dollar op korte termijn logisch is, stelde hij dat systemen die bestand moeten zijn tegen politieke of economische schokken niet voor onbepaalde tijd aan één enkele nationale valuta gebonden zouden moeten zijn. Over lange tijdshorizonten, schreef hij, zou zelfs matige inflatie de bruikbaarheid van een dollar-peg kunnen uithollen. Buterin suggereerde dat toekomstige stablecoins in plaats daarvan bredere prijsindexen of maatstaven voor koopkracht zouden kunnen volgen, in plaats van alleen de dollar.

Het tweede probleem dat Buterin benadrukte, betrof orakels — de mechanismen die blockchains voorzien van real-world data zoals assetprijzen. Omdat blockchains geen directe toegang hebben tot externe informatie, zijn zij afhankelijk van orakels om prijzen te rapporteren die door smart contracts worden gebruikt. Volgens Buterin wordt het hele systeem kwetsbaar als een orakel kan worden gemanipuleerd door iemand met voldoende kapitaal.

Hij betoogde dat wanneer orakels zwak zijn, protocollen gedwongen worden zichzelf economisch te verdedigen in plaats van technisch. In de praktijk betekent dit het ontwerpen van systemen waarbij de kosten om het orakel aan te vallen hoger zijn dan de totale waarde van het protocol. Buterin stelde dat dit vaak vereist dat er aanzienlijke waarde wordt onttrokken aan gebruikers via vergoedingen, inflatie of bestuurscontrole. Hij verbond deze dynamiek met zijn langlopende kritiek op “gefinancialiseerd bestuur,” en stelde dat systemen die voornamelijk worden bestuurd door tokenbezit, natuurlijke verdedigingsvoordelen missen en in plaats daarvan vertrouwen op het te duur maken van aanvallen om ze te voorkomen.

Het derde probleem dat Buterin besprak, was de stakingrendement, die hij beschreef als een verborgen bron van spanning voor gedecentraliseerde stablecoins. Op Ethereum houdt staking in dat ether wordt vastgezet om het netwerk te beveiligen in ruil voor rendement. Maar wanneer stablecoins worden gedekt door gestaked ether, staan gebruikers voor een impliciet compromis: het stakingrendement dat door het onderpand wordt verdiend, concurreert met de opbrengsten die stablecoin-gebruikers anders zouden kunnen verdienen.

Volgens Buterin creëert dit een situatie waarin houders van stablecoins feitelijk lagere rendementen accepteren, wat hij omschreef als een suboptimaal resultaat.

Om de moeilijkheid van het oplossen hiervan te illustreren, schetste hij drie brede theoretische benaderingen. De ene zou bestaan uit het verlagen van de stakingrendementen tot zeer lage niveaus. Een andere zou het creëren van een nieuwe vorm van staking zijn die opbrengsten biedt zonder dezelfde risico's. Een derde zou inhouden dat een deel van de risico's van staking wordt overgedragen aan de gebruikers van stablecoins zelf. Buterin benadrukte dat dit geen voorstellen waren, maar voorbeelden van de beperkte oplossingsruimte.

Een belangrijk risico waar Buterin steeds op terugkwam, was slashing. Slashing verwijst naar straffen die worden opgelegd aan validators — deelnemers die helpen het Ethereum-netwerk te beveiligen — als zij zich incorrect gedragen of offline raken. Buterin benadrukte dat het risico op slashing vaak verkeerd wordt begrepen. Het geldt niet alleen voor opzettelijk wangedrag, schreef hij, maar ook voor situaties waarin validators voor langere tijd offline zijn of aan de verliezende kant van een netwoodebrede censuurconflict terechtkomen. Deze straffen kunnen de waarde van ingezet onderpand verminderen, waardoor het een risicovolle basis vormt voor stablecoins.

Tot slot betoogde Buterin dat gedecentraliseerde stablecoins niet kunnen steunen op vaste onderpandniveaus. In periodes van sterke marktdalingen, schreef hij, moeten systemen in staat zijn om dynamisch te herbalanceren om solvabel te blijven. Zonder mechanismen om het onderpand in real-time aan te passen, lopen stablecoins het risico om hun koppeling te verbreken tijdens periodes van extreme volatiliteit.