Geleneksel Finansın tokenizasyonu benimsemesini mi istiyorsunuz? Kriptonun dağıtım stratejisi olgunlaşmalı

Herkes tokenleştirmenin düzenlemeler, saklama altyapısı veya kurumsal muhafazakarlık nedeniyle engellendiğini söylüyor. Ancak ben bunun doğru olduğunu düşünmüyorum.

Teknoloji çalışıyor. Varlıklar zincir üzerinde mükemmel şekilde takas ediliyor. Getiriler rekabetçi, güvenli ABD Hazine tahvili yatırımlarında %3'ten riskli enstrümanlarda %10'a kadar değişiyor. Uyum çerçeveleri mevcut. Güvenilir sağlayıcılardan saklama çözümleri faaliyette.

Ancak tüm bunlar sorunsuz çalışsa bile, kurumsal benimseme, hızının ancak küçük bir kısmı kadar ilerliyor.

Ancak, burada gerçek sorun düzenleyici engeller ya da geri döndürülemez bir geleneksel finansal muhafazakârlık değil; asıl mesele kripto endüstrisinin dağıtımı temelinden yanlış anlamasıdır.

Kripto para dünyasında "dağıtım" genellikle token lansmanları, likidite teşvikleri veya duyuru kampanyaları anlamına gelir. Ancak geleneksel finansta dağıtım, tamamen farklı bir anlama sahiptir. Piyasaların yeni ürünleri değerlendirmeyi, güvenmeyi ve tahsis etmeyi öğrendiği yapılandırılmış süreçtir. Bu, güvenilir bağlamlarda tekrar yoluyla verilen eğitimdir. Alıcıların, protokolünüzü hiç duymamış risk komitelerine katılımı haklı çıkaracak içsel dili geliştirme biçimidir.

Bu ayrım son derece önemlidir. Kripto dağıtımı dikkat ve ilk çekişi optimize eder. Finansal dağıtım ise sürekli inanç ve tekrar eden tahsisi optimize eder. Bunlar temelde farklı hedefler olup, temelde farklı yaklaşımlar gerektirir. Kripto Twitter'da viral bir tokenizasyon duyurusu kripto piyasalarında geçici bir ilgi yaratabilir, ancak anlamlı sermaye dağıtımı için gerekli kurumsal güveni oluşturmaz.

Çünkü uygun dağıtım olmadan, teknik olarak mükemmel ürünler bile görünmez kalır.

Bu deseni onlarca tokenleştirilmiş varlık ihraççısında tekrarlandığını gördüm. Ürün mimarisi sağlam, yasal yapı temiz ve getiriler cazip. Ancak kurumsal ilgi duraklıyor ve bunun sebebi kurumların ilgisizliği değil — bağlam eksikliğidir. Bu ürünün mevcut zihinsel modellerinde nerede konumlandığını bilmiyorlar. Kolayca alternatiflerle kıyaslayamıyorlar. Güvenilir ortamlarda yeterince tartışıldığını görmedikleri için içsel olarak savunma konusunda kendilerini rahat hissetmiyorlar.

Kripto, kurumların ürünleri perakende yatırımcılar gibi keşfettiğini varsayar: Twitter’da karşılarına çıkmak, hızlıca denemek ve kamuoyunda iterasyon yapmak. Ancak, emeklilik fonları veya aile ofislerindeki varlık tahsisçileri böyle hareket etmez. Bir ürünün değerlendirme sürecine girmeden önce farklı güvenilir kanallarda tekrar tekrar görünmesi gerekir. Bu nedenle tokenleştirilmiş piyasalarda likidite, öncü değil geciken bir göstergedir. Sektör, benimsenmeyi doğrulamak için likiditenin ortaya çıkmasını beklemeye devam ediyor, ancak likidite ancak anlayış zaten oluştuğunda görünür hale gelir. Kurumlar, yatırım komitelerine açıklayamadıkları ürünlere tahsis yapmazlar. Ve piyasaya düzgün şekilde tanıtılmamış ürünleri açıklayamazlar.

Zamanla, bu fikri şimdi olarak düşündüğüm bir hale getirdimkurumsal okunabilirlik çerçevesi. Bu, kripto olmayan yatırım komitelerinin tokenleştirilmiş ürünleri mevcut karar alma süreçleri içinde değerlendirebilmeleri için pozisyonlama yapmaya yönelik tekrarlanabilir bir yaklaşımdır. Pratikte bu, ekiplerin ürünleri nasıl açıkladıklarını, hangi karşılaştırmaları kullandıklarını ve hangi kanalları önceliklendirdiklerini, likidite veya teşvikler konusunda endişelenmeden çok önce yeniden düşünmelerine yardımcı olmak anlamına geliyordu.

ETF'lerin nasıl büyüdüğünü düşünün. Teknoloji devrim niteliğinde değildi, ancak önemli olan finansal danışmanların sistematik eğitimi, finansal medyadaki tekrarlar, vaka incelemelerinin ve eş doğrulamanın kademeli birikimiydi. Vanguard ve BlackRock sadece daha iyi ürünler geliştirmedi; pazara bu ürünleri nasıl düşüneceğini ve kullanacağını öğreten dağıtım ağları kurdu. Aynı desen türevler, yapılandırılmış ürünler, ipotek teminatlı menkul kıymetler ve nihayetinde bitcoin destekli ETF’lerde de gerçekleşti.

Tokenizasyon sürecinde dağıtım sorunu daha da keskinleşmektedir çünkü kurumlardan sadece yeni bir ürün değil, aynı zamanda yeni bir altyapı benimsemeleri istenmektedir. Bu, daha yüksek bir standarttır. Daha fazla eğitim, daha fazla tekrar ve daha fazla kanıtlanmış örnek gerektirir; Bitcoin’in icadından sonra, köklü kripto firmalarının yıllarca süren lobicilik faaliyetlerinin ardından ilk bitcoin destekli ETF onayı on yılı aşkın bir süre aldı. Ancak, çoğu tokenizasyon projesi, kaynakların büyük çoğunluğunu ürün geliştirmeye ayırırken, piyasa dağıtımına çok az bir pay ayırmaktadır; oysa tokenizasyon tartışmasız yeni sayılabilecek, yaygın şekilde anlaşılmayan bir finansal süreçtir.

Takımların teknik mimariyi mükemmelleştirmek için aylarca çalışıp dağıtıma ise yalnızca bir basın bülteni ve birkaç konferans sunumuyla birkaç hafta harcadıklarını izledim. Sonra kurumların inşa ettiklerini anlamaması veya benimsememesi karşısında şaşırıyorlar. Bu asimetri dikkate değerdir.

Tokenleştirme, finansal piyasa oluşumu kurallarının istisnası değildir. Sektör, daha fazla varlık sınıfını nasıl tokenize edeceğini, zincir üstü mutabakatı nasıl iyileştireceğini, birlikte çalışabilirliği nasıl artıracağını sürekli sorgulamaktadır. Ancak bunlar mühendislik sorularıdır. Benimseme sorusu farklıdır: Kripto zaman çizelgelerinde yaşamayan ya da kripto dilini konuşmayan alıcılara tokenize edilmiş varlıkları nasıl okunabilir hale getirirsiniz?

Dağıtımı birinci sınıf bir fonksiyon olarak ele almadıkça (pazarlama değil, halkla ilişkiler değil, gerçek piyasa eğitimi) tokenizasyon teknik potansiyelinin altında performans göstermeye devam edecektir. Darboğaz, zincirde ne inşa edebileceğiniz değil. Sorun, kurumların inşa ettiklerinizi nasıl değerlendireceklerini bilip bilmemeleridir.

Varlık çıkarılması kolaylaştığında tokenleştirme ölçeklenmeyecek. Anlaşılması kolaylaştığında ölçeklenecektir.