Trumps onophoudelijke aanvallen op de Fed kunnen het beleidsvertraging verdiepen en de USD doen dalen

Een van de meest controversiële kenmerken van de tweede ambtstermijn van president Donald Trump is zijn onophoudelijke kritiek op voorzitter Jerome Powell van de Federal Reserve (Fed) vanwege het handhaven van hoge rentetarieven – een standpunt waarvan Trump stelt dat het onnodig kostbaar is voor de Amerikaanse economie.

Maar dit is meer dan alleen retoriek. Trump probeert agressief de raad van de Fed te ondermijnen, waarmee hij een instelling bedreigt die al lange tijd bekendstaat om haar politieke onafhankelijkheid. Ironisch genoeg loopt deze aanval juist het risico averechts te werken, waardoor de situatie die Trump en anderen beschrijven als een Fed die "achter de feiten aanloopt," wordt verergerd, wat mogelijk leidt tot een diepere uitverkoop van de Amerikaanse dollar.

Trumps Aanval op de Fed

Afgelopen donderdag markeerde een nieuw hoofdstuk in Trumps campagne tegen de centrale bank, toen zijn administratie de ongekende stap zette om het Amerikaanse Hooggerechtshof te verzoeken de ontslagname van Federal Reserve-gouverneur Lisa Cook toe te staan. Dit zou de eerste gedwongen verwijdering zijn van een zittende Fed-gouverneur sinds de oprichting van de instelling in 1913.

De stap volgde op een tijdelijke rechterlijke blokkade uitgevaardigd door de Amerikaanse districtsrechter Jia Cobb, die het ontslag van Cook, een benoeming van Biden, verhinderde in afwachting van verdere juridische procedures.

Volgens het marktinzichten-team van Lloyds Bank zullen dergelijke aanvallen waarschijnlijk toenemen nu Powell de laatste maanden van zijn termijn als voorzitter ingaat. Trumps recente benoeming bij de Fed, Stephen Miran, pleit al voor snelle rentekortingen en wil dat de bank de benchmark-leningsrente met 50 basispunten verlaagt in de onlangs afgesloten vergadering.

Achter de Kromme

In essentie weerspiegelt Trumps campagne een verlangen naar een Fed die meer ontvankelijk is voor zijn economische wereldbeeld, dat ultra-lage tarieven rond 1% vereist, wat aanzienlijk lager is dan het huidige niveau van 4%.

Trump heeft betoogd dat de huidige rentetarieven de hypotheekkosten voor veel Amerikanen onbetaalbaar hoog houden, wat het eigenwoningbezit belemmert en miljarden aan onnodige herfinancieringskosten voor schulden oplegt. Hij presenteert dit als een verbijsterende gemiste kans in een anderszins “fenomenale” economie. Ondertussen zijn vele economen het ermee eens dat de rente te hoog blijft gezien de tekenen van verzwakkende arbeidsmarkten en de gezondheid van consumenten.

De Federal Reserve wordt dan ook algemeen gezien als “achter de curve” – een technische term die betekent dat zij te traag is met het verlagen van de rentetarieven als reactie op veranderende economische omstandigheden.

Toch loopt Trump door zijn aandringen op snellere renteverlagingen het risico de Fed verder achter deze curve te duwen.

Verloren als ze het wel doen, verloren als ze het niet doen

Stel je voor dat je de teugels vasthoudt van 's werelds machtigste centrale bank, verantwoordelijk niet alleen voor de grootste economie ter wereld, maar ook voor het lot van de wereldwijde reservevaluta, de USD. Stel je nu de politieke druk voor om de rente snel te verlagen, tegenover de angst om politiek gecompromitteerd te lijken. Dit laat beleidsmakers vervloekt achter als ze handelen en vervloekt als ze dat niet doen.

Dus, in tegenstelling tot typische beleidsmakers die met gematigde kalmte reageren op gegevens, opereren Powell en zijn collega’s nu onder intense politieke druk en publieke controle vanuit het Witte Huis. Zij staan voor een klassiek dilemma: geconfronteerd worden met beschuldigingen van toegeven aan politieke druk in het geval van snelle rentekortingen (zelfs als ze dat onafhankelijk doen); te lang wachten en het risico lopen op een mogelijke verergering van een economische vertraging.

Deze dynamiek kan leiden tot reflexmatige koppigheid. Om beschuldigingen van toegeven aan politieke druk te vermijden, kan de Fed instinctief geneigd zijn tot voorzichtigheid – langer afwachten en de rentes hoog houden. Echter, deze houding kan het probleem verergeren: vertraagde renteverlagingen houden het monetaire beleid buiten sync met de economische omstandigheden, vergelijkbaar met een patiënt die milde medicatie weigert en uiteindelijk drastische doseringen nodig heeft zodra de koorts stijgt.

De daaropvolgende hoge dosis renteverlagingen kan door de markten worden geïnterpreteerd als een teken van paniek, wat leidt tot verhoogde volatiliteit op de financiële markten, inclusief cryptocurrencies.

Dollar in gevaar

De catch-22 situatie zou ook druk kunnen uitoefenen op de Amerikaanse dollar, een positieve ontwikkeling voor dollar-gerealiseerde activa zoals goud en bitcoin.

"Politieke druk maakt het moeilijk om geloofwaardig over te schakelen naar een ronduit duivenachtige koers. Dit zorgt ervoor dat het beleid wordt gestuurd door data (en dus laat) in plaats van preventief. Dit is nadelig voor de USD," zei het marktinzichten-team van Lloyds Bank onder leiding van Nicholas Kennedy in een verslag aan klanten op 18 september.

De dollarindex, die de waarde van de Amerikaanse dollar meet ten opzichte van belangrijke valuta's, is dit jaar met bijna 10% gedaald tot 97,64. Ondertussen is de prijs van bitcoin met 24% gestegen tot $115.600.