Getokeniseerde effecten hebben concurrentie nodig, geen poortwachters

Die discussie is het waard om gevoerd te worden. Maar het mag niet worden teruggebracht tot één goedgekeurd model. Een betere vraag is of verschillende modellen op inhoud kunnen concurreren, terwijl ze de bescherming van beleggers en de kracht van de Amerikaanse markten behouden.

Getokeniseerde effecten zijn niet één ding. Ze kunnen verschillende vormen aannemen en dragen verschillende rechten. Ze kunnen zich in verschillende delen van de marktstructuur bevinden. Ze allemaal hetzelfde behandelen zal leiden tot slecht beleid en mindere producten voor zowel investeerders als uitgevers, wat uiteindelijk de Amerikaanse kapitaalmarkten wereldwijd op een concurrentienadeel zet. Er zijn ten minste drie modellen om te overwegen.

Het eerste model is marktinfrastructuurtokenisatie. De onderliggende effecten blijven binnen het bestaande juridische en operationele kader: broker-dealers, bewaarders, effectenintermediairs, DTC en gerelateerde registers. Blockchain kan vervolgens worden gebruikt voor het bijhouden van registers, reconciliatie, toezicht op onderpanden, overdrachtscontroles en operationele efficiëntie. Deze benadering vereist niet dat het bestaande Amerikaanse effectenmarktsysteem wordt verlaten. Het gebruikt technologie om specifieke onderdelen ervan te verbeteren.

Het tweede model is klantgedreven tokenisatie. Deze producten beginnen vanuit een ander vertrekpunt: wat wil de belegger bereiken? Sommige producten kunnen notes of andere instrumenten zijn die bedoeld zijn om de prestaties van in de VS genoteerde aandelen of ETF's te volgen, ondersteund door onderliggende effecten en zekerheden. Andere kunnen gebruikmaken van getokeniseerde registraties voor rechten die via tussenpersonen worden gehouden. Deze producten zijn niet hetzelfde als direct geregistreerde aandelen. Ze dienen ook niet als zodanig op de markt gebracht te worden.

Maar vertrouwde vormen van marktexposure, waaronder door makelaars gehouden effecten, ETF's, depositorekeningen, gestructureerde notes en andere aan aandelen gekoppelde instrumenten, zijn tegenwoordig goed ingeburgerde onderdelen van de markt. Tokenisatie op zich maakt ze niet meer of minder legitiem. Hun economische en juridische structuren zouden hun regelgevende behandeling moeten bepalen.

Het derde model is door de uitgever gesponsorde tokenisatie. Een bedrijf en zijn transferagent ondersteunen rechtstreeks getokeniseerde eigendom. Dit kan het juiste model zijn voor veel uitgevers. Het kan getokeniseerde gegevens koppelen aan aandeelhouderssystemen en vertrouwde processen voor corporate acties, registratie en communicatie ondersteunen.

Effecten gehouden door een makelaar, depotbewijzen, gestructureerde notes en directe registratie bestaan vandaag de dag naast elkaar op de markt. Ze bieden niet dezelfde rechten. Investeerders kiezen er tussen omdat ze aan verschillende behoeften voldoen. De belangrijke vragen zijn of de structuur duidelijk is, de risico’s worden bekendgemaakt, de onderliggende waarde echt is waar beloofd, en het product doet wat het zegt te doen.

Dat is ook de juiste standaard voor getokeniseerde markten.

Een verkeerde uitkomst van het huidige debat over tokenisering zou een markt zijn waarin producten de terminologie van aandelen lenen zonder beleggers daadwerkelijk te informeren over wat zij bezitten, of die beleggers geheel misleiden. Dat zou beleggers schaden en het vertrouwen in de technologie ondermijnen.

Een andere verkeerde uitkomst zou een markt zijn waarin tokenisatie een verzameling van private afgesloten omgevingen wordt. Dat zou een veelbelovende nieuwe technologie veranderen in een instrument dat de concurrentie beperkt voordat de markt de kans heeft gehad te leren wat werkt.

Amerika moet beide fouten vermijden.

Open markten en gereguleerde markten zijn geen tegenstellingen. De VS beschikt over de diepste effectenmarkten ter wereld omdat het beleggersbescherming combineert met concurrentie, kapitaalvorming en aanpassingsvermogen. Die balans is moeilijk te handhaven. Maar het is de reden dat bedrijven hier kapitaal aantrekken, dat beleggers wereldwijd hier toegang zoeken, en dat innovatie hier plaatsvindt in plaats van offshore.

Een meer klantgerichte benadering van tokenisatie kan die kracht ondersteunen. Het kan de wereldwijde vraag terugkoppelen aan Amerikaanse activa en Amerikaanse liquiditeit. Het kan investeerders duidelijkere registratiegegevens en beter verplaatsbare producten bieden. Het kan het eenvoudiger maken om onderpand en aanspraken te monitoren. Het kan de transparantie verbeteren zonder de juridische bescherming die in het huidige systeem is ingebed, te verwaarlozen.

Dit is niet theoretisch. Marktdeelnemers experimenteren al met verschillende modellen. Sommige zijn opgebouwd rond bestaande effecteninfrastructuur. Andere zijn onchain producten die direct en indirect worden ondersteund door in de VS genoteerde effecten en ETF's. Weer anderen worden geleid door de uitgever.

Die verschillen zijn belangrijk. Ze vormen het bewijs dat de markt de juiste vragen aan het uitwerken is.

Jarenlang heb ik in het Congres bepleit dat het beleid voor digitale activa duidelijke spelregels nodig heeft. Dat blijft waar. Duidelijkheid beschermt consumenten en investeerders. Het zorgt er ook voor dat innovatie in de Verenigde Staten blijft. Maar duidelijke regels mogen niet betekenen dat opkomende nieuwe producten worden gedwongen in een verouderd kader te passen. Evenmin mogen ze betekenen dat één enkele groep beslist welk model mag bestaan. Het doel is niet om bij de start één winnaar aan te wijzen. Het doel is om verschillende modellen op inhoud te laten concurreren en zo keuzevrijheid te bieden die aansluit bij de uiteenlopende behoeften van investeerders en uitgevende partijen.

Zo functioneren de Amerikaanse markten het beste.

De markten voor getokeniseerde effecten hebben geen behoefte aan meer poortwachters. Ze hebben behoefte aan duidelijke onderscheidingen, sterke controles en ruimte voor verantwoorde concurrentie.

Zo heeft Amerika leiding gegeven, en zo kan het de financiële markten ook in de toekomst blijven leiden.